فرنگیس:خاطرات فرنگیس حیدرپور0003

نقد و بررسی : فرنگیس:خاطرات فرنگیس حیدرپور

کتاب فرنگیس:خاطرات فرنگیس حیدرپور خاطرات شیرزن جبهه مقاومت از تبار کرمانشاه می باشد که توانست با دستی خالی در مقام دفاع از خانه و کاشانه خود سرباز دشمن را به اسارت کشاند و نیروهای رژیم بعث عراق را در هم بشکند .
مقام معظم رهبری در سفر به استان کرمانشاه به این بانوی دلیر اشاره کرده و بر ثبت خاطرات وی تاکید کردند . فرنگیس:خاطرات فرنگیس حیدرپور اثر برگزیده جایزه کتاب مقدس می باشد .

در مراسم هفتمین پاسداشت ادبیات جهاد و مقاومت در تاریخ 8 مهرماه 1397 که در موسسه ی پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی برگزار گردید متن تقریظ آیت الله خامنه ای بر کتاب فرنگیس:خاطرات فرنگیس حیدرپور منتشر شد که متن کامل آن به شرح ذیل می باشد :

بخش ناگفته و با اهمیتی از حوادث دوران دفاع را، به مناسبت شرح حال این بانوی شجاع و فداکار، در این کتاب می‌توان دید. بانو فرنگیس دلاور با همان روحیه استوار و پرقدرت و با زبان صادق و صمیمی یک روستایی و با عواطف و احساسات رقیق و لطیف یک زن با ما سخن گفته و منطقه ناشناخته و مهمی از جغرافیای جنگ تحمیلی را، با جزئیاتش، به ما نشان داده است. ما از روستاهای مرزی در دوران جنگ و مصائب فراوان آنان و آوارگی‌ها و گرسنگی‌ها و خسارت‌های مادی و ویرانی‌ها و داغ عزیزان آن‌ها هرگز به این وضوح و تفصیلی که در این روایت صادقانه آمده است خبر نداشتیم و نیز از فداکاری جوانان آنان که در شمار اولین شتابندگان به مقابله با دشمن مهاجم بودند. ماجرای قتل و اسارت دشمن به دست این بانوی دلاور هم که خود یک داستان مستقل و استثنایی است که نظیر آن فقط در سوسنگرد، در همان اوان، اتفاق افتاده بود. بانو فرنگیس را باید بزرگ داشت و از نویسنده کتاب، خانم فتاحی، به خاطر قلم روان و شیوا و هنر مصاحبه‌گیری و خاطره‌نویسی، باید بسیار تشکر کرد.

بخشی از متن کتاب :

… شب آرام آرام از راه می رسید . همه کنار هم، پشت صخره ها کز کرده بودیم. کسی نای حرف زدن نداشت. نمی‌دانستیم قرار است چه بلایی سرمان بیاید. علیمردان، دایی‌ام، پدرم و تعدادی از مردها هنوز با ما بودند. آن‌ها هم آرام و قرار نداشتند. می‌خواستند برگردند ده. عده‌ای از زن‌ها نگذاشتند. با یک دنیا ترس می‌گفتند: «اقل کم شما بمانید. ما اینجا تنها هستیم. اگر یکهو عراقی‌ها تا اینجا جلو بیایند، دست تنها چه کنیم؟»

در دل شب، صدای زنجیر تانک‌ها و انفجار توپ و خمپاره لحظه‌ای قطع نمی‌شد. از سمت گیلان‌غرب هم نیروهای خودمان به طرف گورسفید توپ و بمب پرتاب می‌کردند. آوه زین و گورسفید، شده‌بود خط مقدم جبهه!… پس از حمله عراق به روستای آوه‌زین، مردم به دره‌های اطراف فرار می‌کنند اما در درگیری‌ها و حملات دشمن ۹ نفر از عزیزان فرنگیس به دست بعثی‌ها به شهادت می‌رسند.

نزدیکی‌های «آوه‌زین» بودیم که به رودخانه رسیدیم، لب رود نشسته بودم تا آب بردارم که چشمم به دو سرباز عراقی افتاد. به سمت ما حمله کردند و درست در مقابل چشم‌های من و پدرم، برادرم را به شهادت رساندند. از خشم دیوانه شده بودم. برادرم نهمین جگرگوشه‌ای بود که از من گرفته بودند. هیچ واهمه‌ای نداشتم. در یک لحظه که داشتند با هم حرف می‌زدند، تبر را برداشتم و بالا بردم و با ضربه تبر یکی از آن‌ها را کشتم. آن یکی را هم با کلیه تجهیزات جنگی‌اش به اسارت گرفتم، اما هنوز شعله درونم خاموش نشده بود.فرنگیس با دو سرباز عراقی بدون داشتن سلاح گرم، با تبر پدرش با سربازان درگیر شده، یکی را کشته و دیگری را با تمام تجهیزات جنگی اسیر می‌کند و به مقر فرماندهی ارتش ایران تحویل می‌دهد.