کتاب بی قرار

نقد و بررسی : کتاب بی قرار

کتاب بی قرار مختصرى از احوالات و بیانات حضرت آیت االله حاج میرزا جواد آقا ملکى تبریزى(ره) میباشد.

در کتاب بیقرار، چکیده‌ای از احوالات و بیانات آیت‌الله حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، از علمای معاصر فقه و اصول را می خوانید.

میرزا جواد ملکی تحصیلات خود را در شهر نجف نزد علما و استادان بزرگ آن زمان فرا گرفت. او در زمینه اخلاق و عرفان از بهترین شاگردان مکتب آخوند ملا حسینقلی همدانی بود. میرزا جواد ملکی تبریزی در سال ۱۳۲۱ هجری قمری به ایران آمد و در زادگاه اصلی‌اش شهر تبریز به ترویج علوم دینی پرداخت. در اوایل مشروطه به سال ۱۳۲۹ هجری قمری به خاطر نامساعد بودن اوضاع تبریز به قم رفت و د رشهر قم به تربیت روحانیان مشغول شد.  در زمانی که عبدالکریم حائری به قم رفت و حوزه علمیه قم را تأسیس کرد، میرزا جواد مکتب اخلاقی و تهذیب نفس را تشکیل داد که شاگردان زیادی تربیت کرد.

به آیت االله حاج آقا سـید حسـین فاطمى قمى عرض شد از مرحوم آقاى ملکى دستورالعملى مرحمت فرمایید. فرمود: او خودش دستورالعمل بود.
شب هنگام، بى قرار، در صحن خانه قدم مى زد و بر زبانش ترنم این اشعار جارى بود: گر بشکافند سراپاى من جز تو نیابند در اعضاى من

بخشی از کتاب

آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، شب‌ها که برای تهجد بیدار می‌شد، مدتی در رختخواب گریه می‌کرد. کمی به سجده می‌رفت و دعا می‌کرد. بعد می‌آمد به حیاط، نگاهش به اطراف آسمان بود، و زیر لب زمزمه می‌کرد: “ان فی خلق السماوات و الارض و اختلاف اللیل و النهار …”، سر به دیوار می‌گذاشت، مدتی گریه می‌کرد، بعد می‌نشست کنار حوض تا وضو بگیرد، باز گریه می‌کرد و وقتی به مصلا می‌رسید دیگر حالش منقلب بود. در نماز هم گریه‌های طولانی داشت و در قنوت نمازهای مستحبی مکرر می‌خواند:

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب/ما را ز جام باده گلگون خراب کن

او خودش دستورالعمل بود، شب که می‌شد، بیقرار می‌شد و در صحن خانه، قدم می‌زد و زبانش مترنم بود که:

گر بشکافند سراپای من/جز تو نیابند در اعضای من

نیمه‌شب‌ها هم برای خود عالمی دارد، بد نیست گاهی تجربه کنیم!