کتاب فتح خون0109

نقد و بررسی : کتاب فتح خون

کتاب فتح خون نوشته شهید سید مرتضی آوینی که روایتی زیبا و واقعی از کربلا است. در کتاب هم به واقعیت ماجرای کربلا میپردازیم هم نویسنده به زیبایی ارادت خود به امام را نشان میدهد. داستان روایت کننده اتفاقات از سال 60 قمری تا 10 محرم 61 روایت میکند. یکی از مواردی که کتاب آن میپردازد مفهوم کل یوم عاشوراء وکل ارض کربلاء است .

شهید آوینی این کتاب را از منظر یه فرد عادی بیان نمکند بلکه در نگاه یک عارف مینویسد.

برای نقد بررسی کامل این کتاب از اینجا دیدن کنید

برای کتاب دیدن کتابهای مشابه از اینجا اقدام کنید در کتاب فتح خون میخوانیم :

راوی: حسین دیگر هیچ نداشت که فدا کند، جز جان که میان او و ادای امانت ازلی فاصله بود… و این‌جا سدره‌المنتهی است. نه… که او سدره‌المنتهی را آن‌گاه پشت سر نهاده بود که از مکه پای در طریق کربلا نهاد… و جبرائیل تنها تا سدره‌المنتهی هم‌سفر معراج انسان است. او آن‌گاه که اراده کرد تا از مکه خارج شود گفته بود: مَن کانَ فینا باذلاً مُهجَتَهُ و مُوَطناً علی لِقاء اللهِ نفسهُ فَلیرحَل مَعَنا، فَاننی راحِلُ ان شاءَاللهُ تعالی.

سدره‌المنتهی مرزدار قلمرو فرشتگان عقل است، عقل بی‌اختیار. اما قلمرو آل کسا، ساحت امانت‌داری و اختیار است و جبرائیل را آن‌جا بار نمی‌دهند که هیچ، بال می‌سوزانند. آن‌جا ساحت اِنی اَعلَمُ ما لاتَعلمون است، آن‌جا ساحت علم لدنی است، رازداری خزاین آسمان‌ها و زمین؛ آن‌جا سُبُحات فنای فی الله است و بقای بالله، و مرد این میدان کسی است که با اختیار، از اختیار خویش درگذرد و طفل اراده‌اش را در استان ارادت قربانی کند… و چون این چنین کرد، درمی‌یابد که غیر او را در عالم اختیار و اراده‌ای نیست و هرچه هست اوست.