معیشت مومنانه0014

نقد و بررسی : معیشت مومنانه

در کتاب معیشت مومنانه می خوانیم که انسان متکامل در بینش الهی، هم به آبادانی دنیا میپردازد و هم به آبادانی آخرت، و حاصل این دو، رسیدن به حیاتی است که در اصطلاح قرآنی از آن تعبیر به «حیات طیّبه» شده است. حیات طیبّه در سایه‌ی رشد اخلاقی فردی و پیشرفت معنوی، علمی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و دستیابی به عدالت اجتماعی به دست می‌آید.
مؤلفه‌های متعددی را میتوان برای دستیابی به این هدف و آرمان بلند برشمرد. رهبر معظّم انقلاب اسلامی(مدّظلّه‌العالی) با احاطه‌‌ی بسیار خوبی که بر راهکارهای رسیدن به حیات طیّبه دارند بسیاری از این مؤلفه‌ها را در بیانات خود به صورت شیوا و رسایی بیان فرموده‌اند. بر این اساس انتشارات انقلاب اسلامی، با هدف معرفی این مؤلفه‌ها با پژوهش در بیانات معظّمٌ‌له اقدام به چاپ کتاب معیشت مومنانه نمود.

در قسمتی از کتاب می خوانیم :

دستیابی به خوشبختی یکی از آرزوهای فطری تمام انسانها است.
اما تعریف خوشبختی و سعادت از اموری است که مورد اختالف واقع شده و از گذشته تا کنون از دلمشغولیهای فالسفه و حکما بوده است. اسالم ناب محمدی با نگاه جامع به انسان، خوشبختی حقیقی انسان را در گرو قرب به مکتب خداوند و آراسته شدن به صفات و فضایل انسانی دانسته است.
البت اسلام آرامش و سعادت را فقط در عرصهی آخرت تعریف نکرده است  ،همواره به پیروان خود گوشزد میکند بلکه با تمثیل دنیا به مزرعهی آخرت که راه وصول به کمال حقیقی از همین دنیا میگذرد.
اسلام به این هم بسنده  نکرده بلکه وظیفهی آبادانی دنیا را نیز بر دوش انسانها نهاده است.
از دورانهای کهن، انسانها در تعامل با دنیا، افراط و تفریط را سرلوحهی خود قرار دادهاند.
بیشتر انسانها عالقمند به گردآوری مال و ثروت بودهاند وعده ای نیز با رویگردانی افراطی از دنیا، به گوشهی عزلت خزیدهاند و چشم بر همه ّی لذات آن بسته و دست از کار و تالش کشیدهاند.
اما اسالم با نگاه مبتنی بر فطرت انسان، مسلمانان را از افراطها و تفریطها  بر حذر داشته است. از یک طرف در عرصهی زندگی فردی، تکتک افراد جامعه را مکلف به کار و تالش مینماید و آنها را از تنبلی بازمیدارد، از سویی دیگر مسئوالن حکومت اسالمی را به تأمین رفاه عمومی تشویق میکند، انسانها را به دوری از اسراف و مصرفزدگی میخوانَد، در عین حال میپسندد که مسلمان اهل نظافت و هم در میان خانواده و هم در جامعه آراسته باشد، از جانبی دیگر زهد و دل ّ بریدن از تعلقات دنیوی را نیکو میشمرد، و حاکمان را امر می کند که زندگی خود را در سطح متوسط جامعه قرار دهند.
در طول تاریخ اسالم هر زمان که حاکمان، عالمان دین و عموم مردم به این نسخهی نورانی و کامل اسالم عمل کردهاند، ثمرات آن را هم درحیات معنوی و هم در حیات مادی و هم در زندگی فردی و هم در زندگی اجتماعی دیدهاند و هرگاه از این دستور فاصله گرفته ّ اند، حیات مادی، معنوی، فردی و اجتماعی آنها دستخوش انحطاط شده است.